39 E PIETSPEED GRAND PRIX VAN WOGNUM

Het sneeuwde wat onder in al het andere wereldnieuws: het vredesbestand in Gaza, de nieuwe president Trump, het verlies van PSV. Maar in Wognum gijzelde de GP van Wognum weer 3 dagen lang meer dan 120 deelnemers en dat ging als volgt:

De Zondag, alle leeftijden:

Welke Thijs? Dat moet 'm Sijm!

In het woord "verslag" zit een belangrijk woord verscholen: VERSLAGEN! En tja, de ene Thijs (Sijm) stootte de andere Thijs (Vergers) van de troon. En dat terwijl 2 ronden voor het einde de beker voor Tim leek te zijn. Het deed denken aan de strijd tussen Verstappen en Hamilton, Dubai 2021, die op het nippertje toch gewonnen werd door Max. Sensationeel maar wel zeer sportief gereden.

Ook op zondag weer veel rijders aan de start met soms verrassende uitslagen en mooie wedstrijden. De auto's bleven heel en goed presteren, en ook de rondenteller werkte feilloos. De oogjes registreerden tot op de 100e seconde de rondetijden. De nieuwe, energiezuinige lampjes hadden we alweer geruild tegen de oude, vertrouwde bolletjes. Die nieuwe waren te gevoelig. Helaas, onze groene gedachte mislukt.

We kijken natuurlijk altijd even naar voorgaande jaren: wie zijn er kansrijk? Rick Schirrmann (2019) strandde nu in de halve finale. Tijn Bleeker (2020) reed alleen op vrijdag, in 2021 en 2022 won corona van iedereen, maar die is gelukkig verdwenen. 2023 was voor Finn Rood, maar hij is dit weekend 19 geworden en niet helemaal helder. Dan is de favoriet Thijs Vergers, die 2024 won.

Favoriet? Daan Veeken, de winnaar op zaterdag, deed ook mee en ook de vier finalisten uit 2024.

Daan haalde net de finales niet en de eerste vier uit 2024 stonden er nu weer als eerste vier. Kan geen toeval zijn. Thijs Favoriet, of toch Tim Appelman, de tweede van vorig jaar. Kane Rood dan: die wil zijn broer evenaren en klasseerde zich als nu als tweede. En Thijs Sijm, de nummer vier van vorig jaar ging nu ook rechtstreeks naar halve finale...

Iedereen reed eerst de voorronde, vier keer twee minuten en daarna een herkansing, wederom vier keer twee minuten. Het hoogste aantal ronden van elke rijder was bepalend voor plaatsing bij de beste tien.

Opvallend: Thijs Vergers reed zowel in voorronde als herkansing, hoogste aantal: 59 ronden en deed daar in de herkansing 0,01 seconde langer over. Uniek, zo constant. Hoe doet ie dat toch?

Ook opvallend: de drie broers Schermer streden voor een finaleplaats, maar vooral ook met elkaar: wie was de snelste? Dat was de jongste, Nino reed "met het mes tussen de tanden" won hij van Armin en Sven. Maar die finale, die was net even te ver weg...

Steeds heats van 2 minuten, dat hield de vaart erin, maar er was ook minder tijd om uitvliegers goed te maken. Je moet dus snel en solide rijden.

In de C-finale, de nummer twee van zaterdag, Jurre Sijm, maar ook Ricardo van Velsen, Nout Rood en Jarno Dekker. Jurre en Ricardo gingen door naar de halve finales.

In deze halve finales sneuvelden Jurre en Ricardo, maar ook de rechtstreeks geplaatste Randey de Rooijen en Rick Schirrmann.

Jurre was de snelste niet- finalist en eindigde op plaats 5. Hiermee verdiende hij een bijna levensgrootte replica van de F1 van Max Verstappen, door Thijs Vergers gemaakt. Dank aan Thijs.

Dan de finale: Tim Appelman lag in de laatste heat, met de blauwe auto op kop, en leek die voorsprong met twee ronden te gaan goed te kunnen behouden. Tot dat... toch een uitvlieger. En de andere drie profiteerden. Thijs V. zag dat hij zijn derde plaats nog om zou kunnen zetten in winst maar Thijs S. bleek toch snel genoeg en pakte de winst met enkele baandelen verschil! Voor de finalisten wel een beker, maar die met de grote oren: die is heel 2025 voor Thijs Sijm. Kan Jurre er ook mooi naar kijken...

AGIO Avond

Geen "Haul" voor Ramon, Raymond is terug!

Ramon Baart scoorde vorig jaar een heuse hattrick, door voor de derde keer achter elkaar te winnen. De vierde keer, dat zou een haul geweest zijn maar Raymond liet zien waarom hij ook al eerder de wisselbeker had gewonnen. Het was zeer spannend en het leek er op dat Ramon wat snelheid verloor met de laatste rit in de rode auto. Hij nam het sportief op, en eigenlijk waren ook de nummers 3 en 4 best heel blij. Tom zeker, want die was pas een uurtje 25 jaar maar nog steeds snel!

Dit was een korte samenvatting van een hele lange avond. De finale was spectaculair en dat was het slotstuk van de AGIO avond. Dit fenomeen begint een eigen leven te leiden. Een schrijffout leidde tot de naam: Auwe Garde In Opspraak, ontstaan bij jongerencentrum Bar Gezellig in de jaren 70 van de vorige eeuw. Blijkbaar toch een hele sportieve club, op de foto is te zien dat de hele parkeerplaats vol staat met fietsen. Gezellig, dat was het in ieder geval, iedereen kent elkaar. En die Auwe Garde wordt steeds jonger, maar wel volwassen genoeg.

Nico, van Team Pietspeed had samen met de Rick en Jarno van Everland weer mooi werk geleverd. De kleurige output van de rondenteller kwam duidelijk op een groot scherm zodat het publiek alles goed kon volgen. Dank aan Everland, die hun beamer, het beeldscherm en de microfoon kundig konden aansluiten.

Na wat trainingstijd konden we al snel 60 inschrijvingen noteren, waarna er steeds 4 x 2 minuten werd gestreden om een plaats in de finales. Er werd sportief gereden en uitvliegers werden kundig in de baan teruggezet. Soms best lastig met een blauwe auto die ook een beetje geel was, of de rode met een beetje wit.

Het bleek dat de eerste rijders niet heel snel waren, de auto's en baan moesten nog warm worden. Zo kwamen bijvoorbeeld Sven Blaauw en Maurice Blaauw niet tot de finales. Maar ze treurden er niet om.

Wie kwamen er in de halve finales? Natuurlijk de zes mannen die zich rechtstreeks voor de halve finale geplaatst hadden. Ramon Baart en Tom Schneiners moesten zich vanaf de C-finale naar voren knokken door Jos Koning en Sander Karsten uit te schakelen. In de halve finales sneuvelden Nick Boots, Dave Romein, Tijn Bleeker en Robin Stam.

Iedereen keek uit baar de strijd tussen Ramon en Raymond: Ramon als winnaar van de laatste jaren, zou hij het kunnen volhouden?

Bijna, ja bijna... maar in de laatste heat met de rode auto leek er een stofje onder de auto te zitten en verloor hij wat snelheid. Raymond won nipt. Hij is het niet verleerd. Klasse!

Zaterdag, junioren

Dunnetjes overgeDAAN!

Voor de derde keer achter elkaar winnaar, dat is nog niet vaak gebeurt en dat geeft wel aan hoeveel talent deze Daan Veeken heeft. Hij versloeg Jurre Sijm, de broer van de Thijs die op zondag won: blijkbaar ook benzine in het bloed...

Het aantal deelnemers op zaterdag was best groot en veel jonge rijders die nog jaren meekunnen en die natuurlijk hopen dat Daan een keer naar de grote school gaat. Voorlopig is hij de ware kampioen en kijkt uit naar het winnen van de Wisselbeker in de komende jaren.

Wognum en de scholen waren ruim voorzien van flyers, en bij Spartanen werd nog niet gevoetbald. Voldoende bekend?

JA, want:

Om 10 uur al in de rij om naar binnen te mogen, Everland was er klaar voor. De deelnemers werden zo nu en dan verwend met chips en ranja, dank aan sponsors Voegbedrijf Ed van Diepen en Bouw⁄metselbedrijf Gerard Bleeker. De bekers andere prijzen konden gefinancierd worden door bijdragen van C Gallery Exclusive (cars) en Panavia (Wognum) die ook heerlijke mutsen voor de winnaars overhandigde. De pallets van Simon Loos ondersteunden de baan, en waren het fundament in dit weekend.

Dank allen.

De rijders waren er blij mee, en er waren weer vele nieuwe namen (en er vallen er altijd een paar af die de basisschool verlaten) en ook kiezen de kleinsten er vaak voor, om alleen te trainen.

En dat kon volop, van 10.00 tot 13.00.

Na de voorrondes kon iedereen nogmaals rijden, maar het kostte wel wat tijd van Nico en Piet (Team Pietspeed) om dat eerlijk uit te puzzelen. Het geduld werd dus op de proef gesteld maar iedereen kon nogmaals strijden om de finaleplaatsen. We waren bijna Sydney Dekker eventjes vergeten maar hij verdiende ook plek: hij haalde de halve finale!

Uiteindelijk elf rijders in de C, en halve finales, en tja, dat is natuurlijk jammer voor de nummers vanaf twaalf: volgend jaar, nieuwe kansen.

In de C-finale, de beste vrouwelijke coureur: Lotte Veeken, zus van Daan, en dochter van Raymond (en Iris natuurlijk) Die C-finale werd gewonnen door: Sidney, jawel die, voor Mats Karsten en Lotte werd derde, voor Dante en Noud. Het was wel heel spannend.

In de halve finales vielen vier rijders af: Sidney, Mats, Tygo Welkamp en Bram de Jong.

In de finale was de winnaar van vorig jaar misschien favoriet, door zijn ervaring, maar ook Jurre stond vorig jaar in de halve finale, dus het kon alle kanten op.

En dat gebeurde ook, het bleef lang spannend en Daan moest ervoor strijden. Jurre bleek bijna te sterk voor Daan, maar werd nipt 2e, voor Kay Smit en Jirro Zuurbier.

Jurre is de broer van Thijs, die op zondag zou winnen, en Jirro is de neef van bekerwinnaar Finn Rood, en junior kampioen Kane. Het zit dus in de genen, blijkbaar.

Daan dus, de hattrick, de derde keer, het "dunnetjes" overgedaan in zijn kalme, volwassen stijl.

Naast de beker en de muts, voor hem ook een grote, echte Pietspeed poster, en die hangt inmiddels al bij hem thuis in een mooie lijst!

Uitslag Agio Avond

Finale

Ene halve finale

Andere halve finale

C-Finale

Uitslag Zaterdag Junioren

Finale

Ene halve finale

Andere halve finale

C-Finale

Uitslag Zondag Alle leeftijden

Finale

Ene Halve Finale

Andere Halve Finale

C-Finale

Met dank aan onze ranja-sponsor

onze chips-sponsor

en onze mutsen sponsor

De pallets onder de baan komen bij Simon Loos vandaan.

De prachtige shirts van de wedstrijdleiding zijn gemaakt door Borduurstudio eSBee